Lopend project: Vuur kent geen grenzen

Een fotografische zoektocht langs veranderende Europese landschappen. Over vuur, mens en veerkracht. Ik volg het spoor van branden om te begrijpen wat er met het landschap gebeurt wanneer hitte, droogte en menselijke keuzes elkaar versterken.

Mijn perspectief ligt niet in de sensatie van de branden, maar in wat er daarna zichtbaar wordt. Door terug te keren naar verschillende brandhaarden in Europa wil ik losse gebeurtenissen met elkaar verbinden en onderzoeken of zij deel zijn van een groter patroon. Een landschap waarin hitte, droogte, klimaatverandering, landgebruik en menselijke keuzes elkaar steeds sterker raken. Voor mij begint het echte verhaal pas wanneer het vuur is gedoofd, dan komt het landschap tot spreken. Wat achterblijft, is geen leegte, maar een plek vol sporen en vragen: verkoolde bomen, stille getuigen, eerste tekenen van herstel en de aanwezigheid van mensen die moeten omgaan met wat er is veranderd. Juist die resten vertellen misschien meer over onze toekomst dan de vlammen zelf. Ze laten zien hoe kwetsbaar het landschap is, maar ook hoe veerkrachtig het kan zijn. Dit verhaal eindigt niet in de as, maar bij de keuzes die we daarna maken.