Steden worden vaak geassocieerd met beweging, drukte en geluid. Toch zijn het juist de momenten van verstilling die mij fascineren. In deze serie zoek ik naar de verborgen geometrie van de stad: lijnen, vlakken, licht en schaduw die samen een decor vormen waarin de mens slechts een bescheiden aanwezigheid is. Door silhouetten, contrasten en zorgvuldig gekozen perspectieven ontstaat een beeldtaal waarin architectuur niet alleen wordt vastgelegd, maar ook voelbaar wordt. Een uitnodiging om even stil te staan in een wereld die voortdurend in beweging is. —- OF —-

Fotografie begint voor mij met verwondering. Niet over de vanzelfsprekende schoonheid van een plek, maar over de spanning tussen vorm, licht en betekenis. In deze serie onderzoek ik hoe de stad verandert wanneer de drukte naar de achtergrond verdwijnt. Architectuur wordt een grafisch landschap van lijnen en contrasten, waarin de mens slechts een vluchtige verschijning is. De stilte die ontstaat is niet letterlijk, maar visueel: een moment waarin de blik vertraagt en ruimte ontstaat voor eigen interpretatie.