Nieuw project: Vuur kent geen grenzen

Een fotografische zoektocht langs veranderende Europese landschappen. Over vuur, mens en veerkracht. Ik volg het spoor van branden om te begrijpen wat er met het landschap gebeurt wanneer hitte, droogte en menselijke keuzes elkaar versterken.

Voor mij begint het echte verhaal pas wanneer het vuur is gedoofd. Dan komt het landschap tot spreken. Wat achterblijft, is geen leegte, maar een plek vol sporen en vragen: verkoolde bomen, stille getuigen, eerste tekenen van herstel en de aanwezigheid van mensen die moeten omgaan met wat er is veranderd. Juist die resten vertellen misschien meer over onze toekomst dan de vlammen zelf. Ze laten zien hoe kwetsbaar het landschap is, maar ook hoe veerkrachtig het kan zijn. Dit project onderzoekt wat verbrande landschappen in Europa zichtbaar maken over klimaat, landgebruik en menselijke keuzes. Vanuit de onderzoeks vraag: Wat vertellen verbrande landschappen in Europa over de veranderende relatie tussen mens, natuur en klimaat?

Hoe verandert vuur het Europese landschap, en wat vertellen de sporen na de brand over de manier waarop mens en natuur zich moeten aanpassen aan een warmer klimaat? Schuift het vuur daadwerkelijk naar het Noorden? Wat vertelt dat ons over het landschap van morgen? Dit verhaal eindigt niet in de as, maar bij de keuzes die we daarna maken.